ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ - Προς Ρωμαιους Επιστολη Κεφ. β΄, 10 – 24

«Ου γαρ οι ακροαται του νομου δικαιαοι παρα τω θεω, αλλ’ οι ποιηται του νομου δικαιοθησονται»

Δόξα και τιμή και ειρήνη, λέγει ο μέγας Απόστολος Παύλος, αδελφοί, θα αποδοθεί στον καθένα που εργάζεται επί το αγαθόν, τόσο στον Ιουδαίο πρώτον όσο και στον Έλληνα ειδωλολάτρη. Θα συμβούν δε και θα ισχύσουν τα ίδια στους Ιουδαίους όπως και στους Έλληνες, διότι ο Θεός είναι η προσωποποίηση της Δικαιοσύνης, ο Μόνος Δίκαιος, και δεν χαρίζεται σε πρόσωπα. Και γι αυτό όσοι αμάρτησαν, χωρίς να έχουν λάβει γραπτό νόμο, αυτοί θα καταδικαστούν να απωλεσθούν χωρίς να έχουν ως κατήγορο τον νόμο τούτο. Και όσοι αμάρτησαν, ενώ είχε δωθεί σ’ αυτούς ο νόμος γραπτός, αυτοί θα κριθούν επί τη βάση του νόμου τούτου. Δίκαιοι ενώπιον του Θεού είναι όχι όσοι ακούνε απλώς τον θείο νόμο αναγινωσκόμενο, αλλά όσοι φυλλάτουν τον νόμο. Αυτοί θα αναγνωρισθούν ως Δίκαιοι. Διότι όταν θεοσεβείς άνθρωποι από τους εθνικούς, που δεν τους δόθηκε από τον Θεό νόμος γραπτός, οδηγούμενοι από τον έμφυτο ηθικό νόμο, την συνείδηση, πράττουν και φυλάττουν ότι ο γραπτός νόμος διατάσσει, σ’ αυτούς τους ανθρώπους, καίτοι δεν έχουν γραπτό νόμο, νόμος είναι η ίδια η συνείδησίς τους. Αυτοί, το έργο που κάνει ο νόμος, αποδεικνύουν πολλές φορές ότι το έχουν γραμμένο στην καρδιά τους, όταν η συνείδησίς τους τους δίνει την μαρτυρία για κάθε πράξη, και οι εσωτερικοί τους λογισμοί γίνονται κατήγοροι ή και καμιά φορά απολογούνται. Θα ανακηρυχθούν δε δίκαιοι οι τηρηταί του νόμου κατά την ημέρα, που θα κρίνει ο Θεός τις απόκρυφες πράξεις των ανθρώπων όπως διδάσκει το ιερόν Ευαγγέλιον, το οποίο κηρύτω, λέγει ο Άγιος Απόστολος Παύλος. Θα τις κρίνει δε δια του Κυρίου Ιησού Χριστού, ως υπερτάτου κριτού. Και να λοιπόν εσύ! που φέρεις υπερήφανα το όνομα Ιουδαίος και επαναπαύεσαι επάνω στον νόμο, και καυχάσαι θεωρώντας τον Θεό ως δικό σου..! Γνωρίζεις θεωρητικώς το θέλημα του Θεού και διακρίνεις την διαφορά μεταξύ καλού και κακού, διδασκόμενος από τον νόμο. Και ως αλαζόνας, έχεις για τον εαυτό σου την πεποίθηση ότι είσαι οδηγός τυφλών ειδολολατρών, φώς των εν σκότει της αγνοίας ευρισκομένων. Παιδαγωγός ικανός, να ερμηνεύεις τις γραφές και να συνετίζεις ανοήτους, διδάσκαλος των πνευματικώς νηπίων, έχοντας μόρφωση και ακριβή γνώση της αληθείας που βρίσκεται στον νόμο. Εσύ λοιπόν, υποκριτά, που διδάσκεις τους άλλους, δεν διδάσκεις καλύτερα τον εαυτό σου..; Εσύ, που κηρύττεις να μην κλέβουν οι άλλοι, κλέβεις..; Εσύ, που λές στους άλλους να μη μοιχεύουν, μοιχεύεις..; Εσύ, που αποστρέφεσαι τα είδωλα, κλέβεις τα χρήματα των ειδωλικών ναών..; Εσύ, που καυχάσαι για την νομιμότητά σου, ότι κατέχεις τον νόμο, δια της παραβάσεως του νόμου ατιμάζεις τον Θεόν που σου τον παρέδωσε..; Πραγματικά όμως, τον ατιμάζεις, διότι εξ αιτίας σου και λόγω των ασυστόλων παραβάσεών σας, το όνομα του Θεού δυσφημίζεται και λαμβάνει κακές συστάσεις στο πρόσωπό σας, και βλασφημείται μεταξύ των εθνικών, όπως αδιάψευστα γράφεται από τον μεγαλοφωνότατο Προφήτη Ησαΐα. Διδάσκει λοιπόν αδελφοί, ο Άγιος Απόστολος Παύλος, πως αν θέλουμε να επικαλούμεθα τον νόμο του Θεού, πρέπει πρώτα να τον τηρούμε. Άλλωστε, όταν δεν το πράττουμε, ελεγχόμεθα από τον ίδιο τον λόγο μας. Όχι να διδάσκουμε τους άλλους και εμείς να μην πράτουμε… Σήμερα πολλοί, διδάσκουν νόμους που οι ίδιοι πανηγυρικά καταπατούν. Αναφέρονται στην Αγία Γραφή και προσπαθούν να ελέγξουν, ενώ από τους ίδιους λόγους ήδη κρίνονται! Καυχόνται ότι εκείνοι είναι νόμιμοι αποκλείοντας τους άλλους από κάθε νομιμότητα (!) και λέγουν πως οι άλλοι έχουν έλειμα νομιμότητος και κανονικότητος, ενώ ο θείος νόμος που απερίσκεπτα εναγκαλίζονται τους διαψεύδει και τους στερεί την χάρη του Αγίου Πνεύματος. «Ού πας ο λέγων μοι Κύριε, Κύριε εισελεύσεται εις την Βασιλείαν των Ουρανών , αλλ’ ο ποιών το θέλημα του Πατρός μου του εν Ουρανοίς» (Ματθαίον ζ΄, 21), λέγει ο Κύριος. Αν αυτή είναι η συμπεριφορά μας απέναντι στον νόμο του Θεού και στο Ευαγγέλιο, τότε πολλές φορές θα δούμε να υπερτερούν σε ηθική οι μη έχοντες τον νόμο και το Ευαγγέλιο. Και τότε στα πρόσωπα τα δικά μας βλασφημείται το όνομα του Αγίου Θεού. Που είναι το ότι πρέπει να λάμπουν τα έργα μας ενώπιον των ανθρώπων για να τα βλέπουν όλοι και να δοξάζουν τον Ουράνιο Πατέρα μας; Αυτό δεν μας δίδαξε ο Κύριος; Κι αν δεν τηρούμε τον παραδεδομένο νόμο του Θεού δια του Ευαγγελίου του Χριστού μας και εν συνεχεία των Αγ. Αποστόλων και των Πατέρων, που είναι η ορθότητα της Πίστεως την οποία ονομάζουμε Ορθοδοξία; Ασφαλώς η Ορθοδοξία δεν βασίζεται στις παραβάσεις των νόμων αλλά στην τήρησή του. Και βεβαίως πρέπει να κλείσουμε τα αυτιά μας σε «όψιμους» διδασκάλους της Ορθοδοξίας καθώς οι διδασκαλίες τους είναι διεφθαρμένες εξ αρχής και κενές Αγίου Πνεύματος, διότι ήδη το βλασφήμησαν «ως τάχα μη αρτίως λαλήσαν εν ταις Οικουμενικαίς Συνόδοις» και βάλθηκαν να διορθώσουν τα λάθη Του (βαβαί της βλασφημίας τους). Η Εκκλησία του Χριστού έχει νόμους. Έχει αψευδείς διδασκάλους τους Αγίους Πατέρες, εις τους οποίους δεν ομοιάζουν καθόλου οι σημερινοί νομιμοφανείς, ούτε ασφαλώς οι διδασκαλίες τους. Οι Ορθόδοξοι Ποιμένες τηρούν και προστατεύουν τους νόμους της και διδάσκουν τον λαό του Θεού, επαναλαμβάνοντας την καθαρή πατερική φωνή. Μη αλλοιώνοντας ούτε το γράμμα ούτε το πνεύμα τους! Μη νοθεύοντας με παπογενείς δοξασίες και προτεστάντικες θεωρίες, την Ορθόδοξη Θεολογία. Ο ίδιος ο Λαός του Θεού καλείται να προστατεύσει την πατερική κληρονομία, τον θησαυρό της Πίστεως και να μην επιτρέψει στους «κακούς εργάτες του αμπελώνος» να απεμπολήσουν ή καλύτερα να ξεπουλήσουν αυτά που εμείς ως χρέος αιώνιο πρέπει να παραδώσουμε στα παιδιά μας: Την Ορθοδοξία καθαρή και αμόλυντο όπως μας την παρέδωσαν οι Πατέρες μας.